In het jaar 2042 was trouwen met een robot nog steeds iets waar mensen hun wenkbrauwen bij optrokken. Maar voor Lena was het de normaalste zaak van de wereld. Ze had AR-7, haar robotpartner, drie jaar eerder ontmoet. Niet op een datingapp, maar in een reparatiewerkplaats voor huishoudrobots. Lena werkte daar als technicus. Op een regenachtige maand...
Er waren eens drie geitjes: (waarom altijd biggetjes?) - Gert de Geit – slim, leest encyclopedieën. - Gina de Geit – creatief, bouwt alles met glitter en lijm. - Gust de Geit – lui, professioneel grasproever. Ze besloten elk hun eigen huisje te bouwen, want ze hadden gehoord dat er een boze wolf rondliep met een zeer slechte reputatie op TripGoatAd...
Beste dagboek, Vandaag was een drukke dag. Eerst heb ik drie uur geslapen op de stoel in de zon. Daarna heb ik twee uur geslapen onder de tafel. Het leven van een professionele kat is zwaar, maar iemand moet het doen. Vanmiddag heb ik mijn mens een beetje getraind. Ik ging vlak voor zijn voeten lopen zodat hij bijna struikelde. Hij riep iets als: "...
De stof dwarrelde nog op toen de drie zussen hun paarden inhielden bij de vervallen welkomstboog van Red Hollow. Tien jaar geleden was het bord nog fris geverfd geweest. Nu hingen de letters scheef, half weggevreten door wind en zon, net als de rest van het stadje. Eleanor (31), de oudste, zat kaarsrecht in het zadel. Haar ogen hadden dezelfde kleu...
"Jongen toch, in de jaren '60 was elektriciteit plaatsen nog gemakkelijk!" zeg je, terwijl je met een schroevendraaier in de hand en een halve kilometer kabel rond je nek staat alsof het de nieuwste wintercollectie is van Maison Kortsluiting. In die tijd had je maar drie dingen nodig: - Een schroevendraaier. - Een rol isolatietape. - Een gezonde do...
🧇 België: Wafel wint ruzie met pannenkoek In Brussel heeft een wafel vandaag officieel gewonnen van een pannenkoek in een vriendschappelijke "Wie is lekkerder?"-verkiezing. De pannenkoek reageerde sportief: "Ik blijf populair op zondagmorgen." Experts noemen dit een doorbraak voor de nationale samenhang. 🚲 Nederland: Fietsbel wordt poëtisch In Utre...
Ik ben een miniatuur van mijn grote ik. Niet "klein beetje kleiner", maar lego-figuurtje-klein. En het ergste? Ik kan niet bewegen zoals mijn grote ik. Mijn grote ik loopt, springt, drinkt koffie. Ik? Ik kan alleen… wiebelend omvallen. Dag 1: De Ontwaking Ik werd wakker op een bureau naast een gigantische toetsenbordtoets die groter was dan mijn ap...
Er was eens een koppel dat zes maanden geleden een bijzonder hoofdstuk in hun leven begon: het hoofdstuk van zijn pensioen. Sommigen noemen dat "stoppen met werken", maar zij ontdekten al snel dat het eigenlijk betekent: eindelijk tijd hebben om te leven. 😊 De eerste weken waren een beetje vreemd. De wekker keek hen elke ochtend verwijtend aan...
Er was eens, in een bos waar de wifi verrassend goed werkte, een meisje met een rode kap. Ze heette Roodkapje en ze had een droom: het Sprookjes-Songfestival winnen. Maar er was een probleem. Haar grootste concurrent was Heidi uit Tirol, die bekend stond om haar jodels die glas konden breken en haar accordeon die zelfs bergen aan het dansen kreeg. ...
Op een frisse ochtend rijdt Jan zijn auto het tankstation op. De brandstofmeter knippert nerveus, alsof hij wil zeggen: "Doe iets… of we gaan straks wandelen." Jan stapt uit, kijkt naar het prijsbord en verstijft. "€2,89 per liter?! Dat is geen benzine meer, dat is vloeibaar goud!" mompelt hij. Hij pakt de slang, maar in plaats van meteen te t...
Bewoonster van Huis Nummer 17, Tandwielstraat, Stad der Rookpluimen en Onverklaarbare Uitvindingen Mijn allerbeste en mechanisch bewonderde Mejuffrouw, Moge deze brief u bereiken voordat de postkoets ontploft (dit gebeurt tegenwoordig vaker dan men in de brochure toegeeft). Ik schrijf u vanuit mijn werkplaats, waar mijn nieuwste uitvinding – een ze...
Het begon allemaal op een regenachtige dinsdag, waarop drie jonge katjes — Minoes, Jafar en Fluffy — besloten dat het genoeg was geweest. Ze woonden bij hun baasjes in een gezellig huis, maar het eten… tja. Dat was volgens hen "aanvaardbaar, doch culinair inspiratieloos." Vooral Jafar, die zichzelf "Chef de Kattenkeuken" noemde na het binge-watchen...
"Welkom, welkom!" riep Jules terwijl hij met theatrale zwaai zijn vest rechttrok. "Stap binnen op de Nautilus, het enige vaartuig waar je zeeziek kan worden zonder ooit een golf te zien." Wij stonden wat onwennig in de metalen gang, waar alles blonk, tikte, sistte of mysterieus borrelde. Overal koperen buizen, meters met wijzers die nerveus trilden...
Op een rustige namiddag zat Erik aan zijn houten tafel met zijn oude, trouwe schetsboek. Het was zo'n dag waarop een mens denkt: "Ik ga eens iets creatiefs doen." Dus nam hij zijn potlood, draaide het een beetje tussen zijn vingers en begon te tekenen. Eerst een hoofd… Dan een lichaam… Een beetje schaduw hier… Een paar lijnen daar… Langzaam v...
De ochtend hing zwaar boven de stad van rook en koper. Stoomwolken kronkelden tussen de torens, tandwielen zongen hun eeuwige lied, en ergens floot een luchtschip melancholisch alsof het zelf ook verliefd was. Postbode Percival Steamfoot stapte uit zijn knetterende stoomkoets en veegde het roet van zijn monocle. Hij droeg een uniform met zoveel kno...
In het stoffige stadje Hill Valley 1885½ — ja, dat halve jaartal bleek later een administratieve fout — stond jij midden op Main Street met je hoed lichtjes scheef en een blik die zei: "Dit gaat weer mislopen." Boven je hoofd knetterde bliksem alsof de hemel zelf popcorn maakte. Achter je stond de DeLorean, maar niet zomaar eentje. Nee, deze had wa...
"Goedemorgen collega's!" zoemde Bij 247 terwijl ze elegant landde op de rand van de raat. "Wie heeft er vandaag bloemensector 7A?" "Ik!" riep een andere bij enthousiast. "Maar serieus… wie heeft al die madeliefjes ingepland? Dat is pollen van budgetkwaliteit." Vanuit een hogere cel klonk een streng stemmetje: "Minder klagen, meer verzamelen! De kon...
Het was een hete middag in de late zomer van 1887 toen Lady Eleanor Eastwood het stoffige plaatsje Red Hollow binnenreed. Ze zat kaarsrecht in het zadel van haar bruine merrie Shadow, een cadeau van haar overleden echtgenoot, met haar donkerblauwe rijkostuum strak om haar heen gesnoerd en een hoed met brede rand die haar gezicht half verborg v...
Niemand wist wanneer het begon. Er was geen waarschuwing. Geen teken. De maan… was gewoon weg. Niet bedekt door wolken. Niet in een nieuwe maanstand.Hij bestond niet meer aan de hemel. De nacht werd zwart als inkt. Zo donker dat sterren leken te verdrinken. Mensen konden hun eigen handen niet zien. Schaduwen bewogen, ook zonder licht. De oude verha...
Er was eens een gammele schuit genaamd De Natte Baard, bemand door de meest onhandige bende piraten die de Cariben ooit hadden getolereerd. Kapitein Rode Baard (die eigenlijk gewoon een rode baard had, maar verder niets roods) voer met zijn mannen voornamelijk rond omdat ze verdwaald waren sinds 1687 en het gênant vonden om Google Maps te vra...
Door te accepteren dat je toegang krijgt tot een dienst van een derde externe partij https://emarik.pl/