Proksi-Mix en de galliers

 Op een zonnige dag in het Gallische dorp was het marktdag. Overal hoorde je geroep: "Verse vis!", "Zoete honing!", "Sterke sandalen!" — en ergens op de achtergrond… ping! … ping!

De ouderen keken verbaasd op.

"Wat is dat voor vreemd vogelgeluid?" bromde een oude smid.

Maar het waren geen vogels. Het waren de kinderen.

Waar ze vroeger met houten zwaarden rondrenden, zaten ze nu op boomstronken, allemaal gebogen over een klein, glimmend rechthoekig voorwerp: de gsm.

"Wat doen ze toch?" vroeg een bezorgde moeder.

De dorpsdruïde keek even mee over de schouder van een kind.
"Hmm… dit lijkt op een magische spiegel… maar dan zonder magie. Ze noemen het… Wi-Fix?"

Ondertussen:

- Eén jongen probeerde een everzwijn te vangen… maar alleen in een spelletje.

- Een meisje maakte een "selfie" met een verbaasde kip.-

- Twee vrienden zaten naast elkaar… en stuurden elkaar berichten.

"Waarom praten ze niet gewoon?" vroeg een krijger.

"Te traag," zei de jongen zonder op te kijken. "Dit is sneller."

Zelfs de markt begon te veranderen.
De visverkoper riep niet meer, hij hield een bord omhoog:
📱 "Verse vis – like & subscribe!"

De dorpschef probeerde orde te houden:
"Kinderen! Leg die dingen weg! De Romeinen vallen ons aan!"

Niemand reageerde.

Tot één kind opkeek en zei:
"Relax… ik heb ze al verslagen."

"Wat?!" riep de chef.

"Ja, level 27. Super makkelijk."

De ouderen keken elkaar aan.

De druïde zuchtte diep.
"Misschien… moet ik toch een toverdrank maken tegen… schermtijd."

En zo ging het verder:
Het dorp bleef dapper, sterk en een beetje gek…
maar voortaan moest je eerst even wachten…

…tot iedereen zijn bericht had afgemaakt.