Emarik Blog

De eerste schoolweek zat erop. Iedereen was weer een beetje gewend aan het vroege opstaan, de veel te kleine brooddozen, verloren drinkflessen en ouders die 's morgens aan de schoolpoort stonden met een blik van: "Alsjeblieft, neem hem mee en hou hem vandaag een paar uur bezig." Maar de tweede schoolweek… Die was pas écht spannend. Want één ding wa...

Op een zwoele zomeravond, net wanneer de zon langzaam achter de palmbomen zakte en de lampjes boven de catwalk zacht begonnen te gloeien, zou de modeshow "stipt om 19:00" beginnen. Althans, dat stond op het programma. Achter de schermen betekende dat vooral: lichte chaos met een vleugje paniek en veel gelach. De organisator, met een headset die dui...

 Alain zat zoals altijd geconcentreerd achter zijn draaitafels. Het was ergens midden jaren '80, en hij had net met uiterste precisie een plaat opgelegd. Met één hand op de fader en de andere klaar bij de naald, fluisterde hij tegen zichzelf: "Zo… perfecte overgang." Plots… PLOP! Een vreemd geluid. Geen ruis. Geen feedback. Gewoon… poef. De ka...

Jan was al een hele voormiddag door de campingwinkel aan het slenteren. Niet omdat hij iets dringend nodig had, maar omdat hij zich verveelde én omdat hij een zwak had voor gadgets die hij eigenlijk niet begreep. Hij had al drie keer dezelfde rekken bekeken: haringen, luchtmatrassen, zonnecrème factor "smelt niet weg bij 40 graden"… tot zijn oog vi...

 Er was eens, diep in het hart van Polen, een land waar de tijd zich soms leek te vergissen. Waar moderne dagen en eeuwenoude verhalen zachtjes door elkaar fluisterden. Op een ochtend vertrok een nieuwsgierige reiziger naar het kleurrijke plein van Zamość. De huizen stonden er netjes op een rij, alsof ze elke dag opnieuw hun mooiste jas aantro...

In het stoffige Wilde Westen, ergens tussen twee dorre cactussen en een saloon waar de piano altijd vals klonk, stonden twee cowboys en één indiaan tegenover elkaar. Cowboy Bill de Snor kneep zijn ogen samen. Cowboy Jack de Stoffige hield zijn hand vlak boven zijn revolver. En Witte Adelaar, de indiaan, keek hen rustig aan. Het leek weer zo'n klass...

Op luchthaven "Lotnisko Polska" was het weer zover: de maandelijkse besparingsvergadering. "Brandstof is duur," zuchtte directeur Kazimierz. "Maar… wat hebben wij wél in overvloed?" Er viel een korte stilte. Toen stak monteur Piotr zijn hand op en zei: "Wódka?" Sindsdien ging alles… iets vlotter. Op een frisse ochtend stond vlucht 213 klaar voor ve...

Ik kneep mama's hand een beetje harder toen we dichter bij de grote poort kwamen. Alles voelde zo… groot! En vrolijk! Overal zag ik kleuren—rode, gele en blauwe vlaggetjes die in de wind dansten, alsof ze speciaal voor mij zwaaiden. "KIJK!" riep ik, en ik wees zo hard dat mijn vinger bijna zelf wegvloog. Boven de ingang hing een gigantisch bord: Se...

In het vikingdorp, verscholen tussen bergen en mistige fjorden, fluisterde men al dagen over het feest van het jaar. Dagen vóór het feest hing er een vreemde spanning in het vikingdorp. De wind floot scherper dan anders door de daken, en zelfs de raven leken onrustig. Niemand wist waarom… behalve vijf vrouwen. Astrid had het idee gezaaid, maar ze h...

Na maanden wachten was het eindelijk zover. Zeven maanden pensioen… en ongeveer even lang wachten op de nieuwe wagen. Elke dag begon met dezelfde vraag. "Denk je dat hij er vandaag is?" "Dat zeggen ze al drie weken." Maar op een mooie ochtend gebeurde het. De telefoon ging. "Goedemorgen, uw wagen is aangekomen." Er viel een korte stilte. ...