Klein Duimpje en de Grote Frietrevolutie

 Klein Duimpje had een groot probleem.

Niet dat hij klein was – dat was ondertussen zijn merknaam – maar hij had enorme honger. Zo'n honger waarbij zelfs een kruimel een buffet leek.

"Vandaag ga ik iets groots doen," zei hij tegen zichzelf.
"Ik ga stoofvlees met frieten eten. Een volwassen portie."

Hij nodigde meteen een paar bekende sprookjesfiguren uit:

- Roodkapje, die vooral kwam voor de mayonaise

- De Grote Boze Wolf, die beweerde vegetariër te zijn, maar toch naar Duimpje bleef staren alsof hij een amuse was.

- De Gelaarsde Kat, die een foodblog had: KatMetKetchup.be.

Ze spraken af in Het Gouden Frietkasteel, het beroemdste frietkot van het sprookjesbos.

Onderweg hoorden ze vrolijk gezang. Uit het bos kwamen Sneeuwwitje en de zeven elfen.

"Dag Duimpje!" riep Sneeuwwitje. "Waar gaan jullie heen?"

"Stoofvlees met frieten!" riep Duimpje trots.

De elfen begonnen meteen te juichen.
Elf 1: "Frieten zijn eigenlijk aardappel-elfen die geëvolueerd zijn."
Elf 2: "Dat is biologisch totaal niet correct."
Elf 3: "Maar wel lekker."

Sneeuwwitje besloot mee te gaan, want de elfen hadden net een dieet geprobeerd dat mislukte toen iemand een pannenkoek zag.

Bij het frietkot ontstond totale verwarring.

De Gelaarsde Kat bestelde:

"Stoofvlees met truffel-friet en artisanal ketchup."

De Wolf bestelde:

"Stoofvlees, maar zonder vlees, frieten zonder aardappel en saus zonder saus."

De frietkotuitbater keek hem aan en zei:

"Dus… water?"

De elfen bestelden elk een kleine friet, maar dat bleek groter dan Klein Duimpje zelf. Hij raakte bedolven onder een lawine van frieten en werd per ongeluk als sauslepel gebruikt.

Roodkapje gooide zoveel mayonaise op haar frieten dat een elf begon te surfen.

Toen het stoofvlees kwam, begon Klein Duimpje te klimmen op een friet alsof het een berg was.

"Dit is het grootste avontuur van mijn leven!" riep hij.

Sneeuwwitje probeerde een elf uit te leggen dat frieten niet groeien aan bomen, maar Elf 7 had net een aardappel in de grond geplant en verwachtte morgen een frietboom.

De Wolf probeerde stiekem Duimpje op te eten, maar kreeg per ongeluk een friet in zijn neus en moest niezen. Hij vloog drie tafels verder en landde in de stoofvleespot.

Aan het einde van de dag lagen ze allemaal vol, moe en onder de saus.

Klein Duimpje zei tevreden:

"Ik voel me nu groot."

De elfen besloten een frietfestival te organiseren.
De Gelaarsde Kat gaf het restaurant 3 sterren en 1 visgraat.
En Sneeuwwitje nam stoofvlees mee naar huis, maar vergat het in de koelkast – waar het later een eigen sprookje begon.