Emarik Blog

Ik kneep mama's hand een beetje harder toen we dichter bij de grote poort kwamen. Alles voelde zo… groot! En vrolijk! Overal zag ik kleuren—rode, gele en blauwe vlaggetjes die in de wind dansten, alsof ze speciaal voor mij zwaaiden. "KIJK!" riep ik, en ik wees zo hard dat mijn vinger bijna zelf wegvloog. Boven de ingang hing een gigantisch bord: Se...

In het vikingdorp, verscholen tussen bergen en mistige fjorden, fluisterde men al dagen over het feest van het jaar. Dagen vóór het feest hing er een vreemde spanning in het vikingdorp. De wind floot scherper dan anders door de daken, en zelfs de raven leken onrustig. Niemand wist waarom… behalve vijf vrouwen. Astrid had het idee gezaaid, maar ze h...

Na maanden wachten was het eindelijk zover. Zeven maanden pensioen… en ongeveer even lang wachten op de nieuwe wagen. Elke dag begon met dezelfde vraag. "Denk je dat hij er vandaag is?" "Dat zeggen ze al drie weken." Maar op een mooie ochtend gebeurde het. De telefoon ging. "Goedemorgen, uw wagen is aangekomen." Er viel een korte stilte. ...

Lang, lang geleden… nog vóór iemand wist wat "korting" betekende en "wachtrij" gewoon "achter die mammoet gaan staan" was… werd de allereerste kermis uitgevonden. Het begon met Ugga. Ugga was geen genie, maar hij had wel een briljant idee na drie gefermenteerde bessen: "Wat als… wij ronde dingen maken… die draaien… en mensen laten gillen… voor plez...

Dag één aan boord van het International Space Station begon veelbelovend. Ik zwaaide professioneel naar de aarde, alsof ze mij persoonlijk had uitgewuifd. "Rustig maar," zei ik plechtig, "ik hou het hier wel even in de gaten." Het eerste wat me opviel? Alles zweeft. Werkelijk alles. Mijn pen, mijn notitieboek… en helaas ook mijn waardigheid. Ontbij...

Op een zonnige lentedag, toen de bloemen voorzichtig hun kopjes boven het gras uitstaken, waren drie paashazen druk in de weer met hun jaarlijkse, oh zo belangrijke taak. In een gezellig hoekje van de tuin zat Boris de Schilderhaas aan een houten tafeltje. Met zijn tong een beetje uit zijn mond van concentratie, schilderde hij de mooiste patronen o...

Er was eens een gezin dat besloot om hun vakantie door te brengen aan de Poolse kust, op een plek waar drie werelden bijna naadloos in elkaar overvloeien: Sopot, Gdańsk en het zonnige strand van Jelitkowo Beach. Het avontuur begon in Sopot. Zodra ze aankwamen, renden de kinderen richting de beroemde pier, alsof die hen persoonlijk had uitgenodigd. ...

Diep onder het kabbelende water van de oceaan woonde een kleine, ietwat verwarde vis genaamd Finn. Finn had grote ogen, een nog grotere nieuwsgierigheid… en nul gevoel voor humor. Op een dag zwom hij nietsvermoedend langs een groepje vissen dat plots in lachen uitbarstte. "1 april!" riepen ze. Finn bleef stil hangen in het water. "Euh… wat is er ge...

Daar stonden we dan. Duimen omhoog. Ruimteschoenen netjes afgestoft. Rugzak gevuld met maanstenen (souvenirs moeten toch ergens van betaald worden). En voor ons? Een eindeloze, stille vlakte van grijze stof. "Er komt vast zo een shuttle voorbij," zei jij optimistisch. Dat zei je drie uur geleden ook. Op aarde is liften simpel. Je staat langs de weg...

Er was eens een land in het hart van Europa: Polen. Een land dat door de eeuwen heen zo vaak van vorm veranderde dat zelfs de kaartenmakers er hoofdpijn van kregen. In het begin, rond de tijd van de eerste Poolse heerser Mieszko I, was Polen nog vrij overzichtelijk: een koning, wat bossen, een paar dorpen en vooral veel ambitie. "We bouwen hier iet...

Ergens diep in een rommelige studio – tussen lampen, kabels en een verdwaalde koffiemok – werd de meest bizarre workshop ooit gehouden: "Lachen als een piraat voor beginners (en hopeloze gevallen)". Jij stond vooraan. In een lichtblauw T-shirt. Licht nerveus. Want eerlijk… hoe moeilijk kan lachen zijn? Heel moeilijk, zo bleek. De deur vloog open me...

Er was eens, ergens tussen een tikkende seconde en een twijfelende minuut, een uiterst geheim genootschap: de Orde der Chrono-Verstellers. Deze mysterieuze club kwam slechts één keer per jaar samen, precies op het moment dat niemand echt wist hoe laat het was—namelijk tijdens de overgang naar de zomertijd. Hun missie? Het verplaatsen van precies éé...

Ergens op een stoffige weg, tussen twee twijfelachtige herbergen en een bijzonder koppige ezel, liepen drie vermoeide maar vastberaden musketiers: Athos, Porthos en Aramis. "Hij moet hier ergens zijn," zuchtte Athos, terwijl hij op een vergeelde kaart keek die meer vlekken dan informatie bevatte. "Volgens mij zijn we hem kwijtgeraakt bij die bakker...

Lang voordat sterren hun namen kregen en nog vóór tijd bestond zoals wij die kennen, dreef er in het universum een kleine, gloeiende druppel hars. Geen gewone hars, maar het laatste restant van een oeroude kosmische boom: de Yggra Nova, een mythisch wezen dat ooit groeide tussen sterrenstelsels en licht ademde in plaats van lucht. Toen de Yggra Nov...

 Op een zonnige dag in het Gallische dorp was het marktdag. Overal hoorde je geroep: "Verse vis!", "Zoete honing!", "Sterke sandalen!" — en ergens op de achtergrond… ping! … ping! De ouderen keken verbaasd op. "Wat is dat voor vreemd vogelgeluid?" bromde een oude smid. Maar het waren geen vogels. Het waren de kinderen. Waar ze vroeger met hout...

In de gouden zalen van Valhalla, waar het licht nooit dooft en de tijd lijkt stil te staan, stonden zij—twee vrouwen, zo identiek dat zelfs de goden even twijfelden. Men noemde hen de Spiegelzusters. Volgens de oude verhalen was er ooit maar één: Freyra, een onverschrokken Valkyrie die gevallen helden naar Valhalla begeleidde. Tijdens een groot gev...

 In de schaduw van de groene heuvels van Żywiec, waar het water van het meer zachtjes tegen de oevers klotst en de bergen in de verte waken, begon ooit een verhaal dat generaties zou overleven. Het was het jaar 1856. De ochtendnevel hing nog laag boven de stad toen een groep ambachtslieden zich verzamelde aan de rand van het plein. Tussen hen ...

Op een zonnige ochtend op het strand van Baywatch staan de redders paraat. Alleen… het is 2026, dus het strand ziet er een beetje anders uit dan vroeger. De redders dragen slimme zonnebrillen die automatisch zonnebrand meten, de reddingsboeien hebben wifi en de strandtoren heeft een laadstation voor elektrische surfplanken. Hoofdredder Mitch Buchan...

Reisverslag – februari 2026 – door een zeer vermoeide meneer Travel uit Nederland Dag 1 – Landen: Nederland, België, Luxemburg, Frankrijk  06:12 Vertrek Schiphol. 06:45 Koffie in de KLM-lounge. We zijn vol goede moed. 08:20 Aankomst Brussel-Zaventem. 08:45 Manon (13) heeft al honger → eerste frietjes van de reis. 09:30 Met de huur-Tesla naar h...

De familie Zen leefde een extreem rustig leven. Zó rustig, dat zelfs de vissen in hun vijver fluisterden om niemand te storen. Papa Zen mediteerde dagelijks zes uur. Mama Zen zeven uur (want competitieve innerlijke rust). Zoon Zen zat meestal stil naar een steen te kijken, en Dochter Zen zat stil naar dezelfde steen te kijken, maar spiritueler. Tot...