Milo de Snoephaas

Op een zonnige lentedag, toen de bloemen voorzichtig hun kopjes boven het gras uitstaken, waren drie paashazen druk in de weer met hun jaarlijkse, oh zo belangrijke taak.

In een gezellig hoekje van de tuin zat Boris de Schilderhaas aan een houten tafeltje. Met zijn tong een beetje uit zijn mond van concentratie, schilderde hij de mooiste patronen op de eieren. Streepjes, stipjes, zigzags en zelfs kleine bloemetjes verschenen onder zijn penseel.
"Perfectie!" mompelde hij trots terwijl hij een ei bewonderde. "Dit is een meesterwerk!"
Maar af en toe liet hij per ongeluk een druppel verf vallen… op zijn eigen poot. Tegen de middag was Boris zelf bijna net zo kleurrijk als de eieren.

Niet ver daarvandaan was Lotte de Verstophaas al druk bezig. Met een mand vol prachtig beschilderde eieren sprong ze door de tuin. Achter struiken, onder bloemen, zelfs in een oude laars die iemand had laten staan—overal verstopte ze eieren.
"Hoe moeilijker te vinden, hoe leuker!" giechelde ze.
Maar soms vergat ze waar ze zelf een ei had verstopt… en dan stond ze midden in de tuin, krabbend achter haar oor, te denken:
"Was het nou onder de roos… of in de gieter?"

En dan was er nog Milo de Snoephaas… die eigenlijk moest helpen. Maar Milo had een klein probleempje: hij kon simpelweg niet van de chocolade-eieren afblijven.
"Even proeven… voor de kwaliteit," fluisterde hij terwijl hij zich achter een struik verstopte.
Hap!
"Hmm… goedgekeurd!"
Hap!
"Oei… nog eentje voor de zekerheid."

Tegen de tijd dat Boris klaar was met schilderen en Lotte met verstoppen, zat Milo daar… met chocolade rond zijn mond en een mand die ineens verdacht leeg was.

"MILO!" riepen Boris en Lotte tegelijk.

Milo slikte snel zijn laatste hap door en glimlachte onschuldig.
"Eh… ik heb ze… extra goed getest?"

Even was het stil… en toen begonnen ze alle drie te lachen.

"Volgend jaar," zei Boris, "krijg jij een andere taak."
"Ja," zei Lotte grinnikend, "jij mag de wortels bewaken."

Milo knikte enthousiast.
"Geen probleem! Die lust ik ook!"

En zo werd het, ondanks een paar verdwenen eieren, toch een vrolijk Pasen—met kleurrijke kunstwerkjes, slimme verstopplekjes… en één héél tevreden snoephaas.