Er was eens, in een bos waar de wifi verrassend goed werkte, een meisje met een rode kap. Ze heette Roodkapje en ze had een droom: het Sprookjes-Songfestival winnen.

Maar er was een probleem. Haar grootste concurrent was Heidi uit Tirol, die bekend stond om haar jodels die glas konden breken en haar accordeon die zelfs bergen aan het dansen kreeg.

Roodkapje moest naar het festival in het verre koninkrijk Eurovallei, dus nam ze de Koninklijke Sprookjestrein.
Aan boord zat een zeer diverse groep passagiers:

- De Zeven Elfen (die ruzie maakten over wie bij het raam mocht zitten).

- De Grote Boze Wolf, die zich had ingeschreven als haar gitarist en in de trein tofu-sandwiches at "omdat hij op dieet was".

- En een draak met vliegangst, die liever de trein nam dan te vliegen.

Roodkapje zette zich in de stiltecoupé en begon te oefenen. Helaas dacht de treinconducteur dat ze karaoke aan het doen was en gaf haar een scorebord met "6 punten – mag beter".

Plots stapte Heidi in, compleet met dirndl*, accordeon en drie geiten.
De geiten hadden zitplaatsen gereserveerd, wat de elfen woedend maakte omdat ze alleen een stapel kratten hadden gekregen.

Heidi begon te oefenen met jodelen.

De trein ging spontaan sneller rijden, omdat de machinist dacht dat het een noodsignaal was. 

Bij aankomst werden ze begroet door Koning Arthur, die dit jaar de presentator was omdat zijn ronde tafel in een podcast zat en hij niets beters te doen had.

Arthur droeg een glittermantel, hield een microfoon vast en zei:
"Welkom bij het Sprookjes-Songfestival! Wie wint, krijgt een gouden zwaard… dat eigenlijk een microfoon is, maar marketing vond dit cooler klinken."

Heidi trad eerst op.
Ze jodelde zo hard dat drie wolken applaus gaven en een berg instortte van enthousiasme. Haar geiten deden achtergrondkoor en één geit deed zelfs een rap-break.

Toen was het Roodkapjes beurt.
Ze zong een popliedje met de Wolf op elektrische gitaar en de Elfen op drums (alhoewel ze allemaal op dezelfde drum sloegen).
Haar nummer heette: "Don't Call Me Granny (I'm a Star)".

Koning Arthur deed een dansje met Excalibur, maar sloeg per ongeluk het scorebord om.

Na een lange stemming (waarbij de drakenjury vooral op vuurspuwende choreografie lette) was het resultaat:

- Heidi kreeg 12 punten van de Alpen.

- Roodkapje kreeg 12 punten van het Bos.

- Koning Arthur gaf zichzelf 12 punten "voor charisma".

Het eindigde in een gelijkspel, dus besloten ze samen te winnen en een duet te zingen.
Het publiek was zo ontroerd dat de trein spontaan een comeback-tour aankondigde.

Roodkapje werd een popster, Heidi een alpiene DJ, en Koning Arthur startte een talentenshow: "Britain's Got Dragons".

En de treinconducteur?
Die begon een carrière als muziekjury en gaf iedereen standaard een 6/10—uit nostalgie.

*Een dirndl is een traditionele  Beiers/Oostenrijkse klederdracht gebaseerd op een mengeling van klederdracht en dienstbodenkleding uit 1870.