Bewoonster van Huis Nummer 17, Tandwielstraat,
Stad der Rookpluimen en Onverklaarbare Uitvindingen
Mijn allerbeste en mechanisch bewonderde Mejuffrouw,
Moge deze brief u bereiken voordat de postkoets ontploft (dit gebeurt tegenwoordig vaker dan men in de brochure toegeeft). Ik schrijf u vanuit mijn werkplaats, waar mijn nieuwste uitvinding – een zelfstrijkende snorrenkruller – mij zojuist bijna heeft gewurgd. Een groot succes, zou ik zeggen.
Ik wil u allereerst feliciteren met uw prachtige nieuwe luchtschip in de tuin. Het is zonder twijfel het meest elegante vervoermiddel in de wijk, al klaagde mijn tante dat haar hoeden telkens van haar hoofd worden gezogen wanneer u opstijgt. Zij noemt dit "onbeschaafd", ik noem het "modieuze ventilatie".
Verder wilde ik u laten weten dat uw klok die op theedamp loopt uitzonderlijk goed functioneert. Gisteren kwam ik langs en hoorde ze driemaal slaan voor half drie, wat volgens professor Steamington betekent dat het ongeveer tijd is voor lunch. Wetenschap is een wonderlijk iets.
Ik moet ook bekennen dat ik uw nieuwste outfit bewonder. De koperen korsetbeugels en de monocle met ingebouwde telescoop gaven u een uitstraling van "aristocratische piraat met een diploma". Dat is zeldzaam, zelfs in onze stad.
Tot slot wil ik u uitnodigen voor een ritje in mijn experimentele stoomfiets. Hij heeft drie versnellingen: "stilstaan", "redelijk snel" en "verzekeringskwestie". Ik beloof u dat ik deze keer de remmen niet vergeet te installeren.
Schrijf mij spoedig terug, liefst met de pneumatische buispost. De postduiven zijn namelijk op staking omdat ze een vakbond hebben opgericht en betere kruimels eisen.
Met de meest hoogachtingvolle, olierijke groeten,
Uw nederige bewonderaar,
Professor Archibald von Puffington
(uitvinder, amateur-poëet en professioneel chaosveroorzaker)